MAHMUDHOCA
05.02.2007, 20:58
KÖPEĞİ OLAN KÖYE
DEĞNEKSİZ GİDİLMEZ!..
Adamcağızın biri, zamanın birisinde,
Gitmeye niyetlendi bilmediği bir köye...
Merak ettiği köye doğru yol almış iken,
Biri çıktı karşısına dostça nasihat eden.
Bir müddet hasbihâlden sonra sordu: "Nereye?
Adamcağız dedi ki: "Ha şu karşıki köye!.."
Dostu dedi: "İyi, hoş, gezip görmek her zaman,
Lakin haberdar mısın köyün kanunlarından?"
Adam saf bir çehreyle: "Yok Vallâhi" deyince
Dostu hemen atılıp, dedi ki: "Olmaz öyle!"
Gideceği bir yerin kanununu bilmeyen,
Oradaki itlere, çaresizce olur yem.
Aman öyle olmasın, kendine çok dikkat et,
Yok, bilirim diyorsan hiç bekleme, hemen git!.."
Dost, sözünü dosdoğru, ama çok acı söyler,
Dostun doğru sözünü acaba kimler dinler?
"Gitme!" demiş ya köye dost nasihati eden,
Adam gene de gitmiş hiç aldırış etmeden.
Bir müddet yürüyüşten sonra o köye varmış,
Bakmış ki gün batmış, etrafı gece sarmış.
Köyün açık itleri pekâla sevinerek,
Demişler: "Bu adama dersini vermek gerek."
Dalmışlar üzerine durum böyle olunca,
Zavallıyı sermişler yere, boylu boyunca!..
Adam basmış narayı hem kan–revan içinde,
Duyan köylü yetişmiş telaşlı bir biçimde.
Kurtarmışlar adamı köpeklerin elinden,
Demişler: "Bilmez misin köyümüzün dilinden?"
Zira her bir yer gibi, burara da kanun var,
Bir yere gideceksen, önce kanununu sor!
Bizim köyün kanunu belli başlıdır her an,
Köpeklere yem olur gece ışık yakmayan.
Eğer köye girerken ışık yakmış olsaydın,
Eğitimli itleri geçip köye vardıydın.
Aklı başına gelen adam demiş ki: "Vay be!"
Ama bu kez ders olsun, tekrarına bin tövbe.
Demek sadık dostumu, dinlemiş olsaydım ben,
Güvende olacaktım köpeklerin şerrinden.
Atasözü şöyle der: "Köpeği olan köye,
Umursamazcasına değneksiz gitmek niye?"
DEĞNEKSİZ GİDİLMEZ!..
Adamcağızın biri, zamanın birisinde,
Gitmeye niyetlendi bilmediği bir köye...
Merak ettiği köye doğru yol almış iken,
Biri çıktı karşısına dostça nasihat eden.
Bir müddet hasbihâlden sonra sordu: "Nereye?
Adamcağız dedi ki: "Ha şu karşıki köye!.."
Dostu dedi: "İyi, hoş, gezip görmek her zaman,
Lakin haberdar mısın köyün kanunlarından?"
Adam saf bir çehreyle: "Yok Vallâhi" deyince
Dostu hemen atılıp, dedi ki: "Olmaz öyle!"
Gideceği bir yerin kanununu bilmeyen,
Oradaki itlere, çaresizce olur yem.
Aman öyle olmasın, kendine çok dikkat et,
Yok, bilirim diyorsan hiç bekleme, hemen git!.."
Dost, sözünü dosdoğru, ama çok acı söyler,
Dostun doğru sözünü acaba kimler dinler?
"Gitme!" demiş ya köye dost nasihati eden,
Adam gene de gitmiş hiç aldırış etmeden.
Bir müddet yürüyüşten sonra o köye varmış,
Bakmış ki gün batmış, etrafı gece sarmış.
Köyün açık itleri pekâla sevinerek,
Demişler: "Bu adama dersini vermek gerek."
Dalmışlar üzerine durum böyle olunca,
Zavallıyı sermişler yere, boylu boyunca!..
Adam basmış narayı hem kan–revan içinde,
Duyan köylü yetişmiş telaşlı bir biçimde.
Kurtarmışlar adamı köpeklerin elinden,
Demişler: "Bilmez misin köyümüzün dilinden?"
Zira her bir yer gibi, burara da kanun var,
Bir yere gideceksen, önce kanununu sor!
Bizim köyün kanunu belli başlıdır her an,
Köpeklere yem olur gece ışık yakmayan.
Eğer köye girerken ışık yakmış olsaydın,
Eğitimli itleri geçip köye vardıydın.
Aklı başına gelen adam demiş ki: "Vay be!"
Ama bu kez ders olsun, tekrarına bin tövbe.
Demek sadık dostumu, dinlemiş olsaydım ben,
Güvende olacaktım köpeklerin şerrinden.
Atasözü şöyle der: "Köpeği olan köye,
Umursamazcasına değneksiz gitmek niye?"