MAHMUDHOCA
28.02.2007, 21:54
İmamı rabbani hazretleri bu mektubu mevlana Abdulhayy’e hitaben yazmıştır. Bu mektupta, Kuranı kerimdeki bir çok ayetlerde yapıldığında cennete girildiğini bildiren ameller, şükrü yerine getirmek ve namazın bazı mana ve inceliklerinden bahsedilmektedir.
Allahü Teala’ya hamd Resulüne salatü selam olsun. Benim eskiden beri Kuranı kerimdeki pek çok ayetlerde cennete girme vaadinin bağlı bulunduğu güzel ameller vardır. Bunlardan kastedilen mana acaba bütün ameller midir? Yoksa bazı ameller midir? Şeklinde bir tereddüdüm vardı .
Şayet kastedilen mana, bütün ameller ise bunun yerine gerçekten zordur. Zira ona muvaffak olan gerçekten azdır. Eğer bazı ameller ise bu da belli amellerdir.
Sonradan aklıma feyiz yoluyla şöyle bir şey geldi. Herhalde güzel amellerden kastedilen İslam dininin üzerine kurulduğu İslamın beş temelidir. Şayet bu beş temel hakkıyla edilirse.... zamanın kazanınca kurtuluş olur. Aslında bu beş şey güzel amellerden olup, günahlara ve kötü işlere engeldir. Allahü Teala’nın buyurduğu “namaz kötü işten ve uygunsuzluktan alı koyar” (ankebut 45) ayeti kerimesi bu mananın şahididir. Anlatılan beş şeyi yapmak kolaylaşınca şükrün ifadesi de meydana gelebilir. Şükrü yerine getirmek meydana gelince azaptan kurtuluş meydana gelir. Bu manada bir ayeti kerime de “eğer siz Allahın niyetlerine şükreder ve ona inanırsanız Allah size niye azap etsin?” (nisa 47) Bu durumda insana yakışan bu beş temel esası yerine getirmeye son derece çaba harcamasıdır. Özellikle dinin direği olan namaz işinde. İmkan ölçüsünde onun adabından en alt derecede olanı bile terk etmeye razı olmamalıdır. Kim namazını tam kılarsa İslam esasından büyük bir esası kazanmış olur. olgunluk yolunda büyük bir ipe yapışmış olur. Büyük bir naili yete de ermiş olur. Bu yolda başarı veren Mevla tealadır. Namazdaki iftitah tekbiri, Allahü Teala’nın ibadet edenlerin ibadetlerine namaz kılanların namazlarına muhtaç olmadığının işaretidir. Rukünlerin peşinden getirilen diğer tekbirlerde her bir rukünü Yüce Mevlanın şanına layık bir şekilde yerine getirmeye tam ehliyeti olmadığına işarettir. Rukü tesbihlerinde tekbirin manası düşünüldüğünden rukünlerden sonra tesbihe temas edilmemiştir. Ama secdelerde durum böyle değildir. Onlarda tesbih olmasına rağmen önünde ve sonunda tekbir getirilmiştir. Böylece hiç kimse, secdelerin tevazünün sonu, düşüklüğün bitiş noktası, alçalmanın ve gönül düşüklüğünün olduğu için ibadet hakkım yerine getirildiğini zannetmesin. Bu zannı kaldırmak içinde secdede (A’la) en yüce lafzı tercih edilmiştir. Tekbirleri bu arada getirmek tekrar sünnet oldu. Namaz mü’minin miracı olduğundan dolayı namazın sonunda Efendimizin (s.a.v) miracda müşerref olduğu cümleler (ettehıyyetü) okundu. Bu mana gereğince namaz kılana yakışan namazı miraç eyleyip ve onda son derece yakınlık isteğinde bulunmasıdır. Bu manada Rasülullah (s.a.v) “kulun rabbine en yakın olduğu an namazdadır” buyurdu. Namaz kılan rabbi ile konuştuğundan onun büyüklüğünü ve yüceliğini müşahede ettiğinden kendisinde korku ve ürperti görülmesi yerinde olur. Namazda rahata kavuşup manen teselli bulduğundan, sonunda namazı iki selamla tamamlamaktır.
Rasülullah (s.a.v)’den nakledilen farz namazların edasından sonra yüz kere subhanallah, elhamdülillah, tekbir ve lailehe illallahların sırrı bu fakirin bildiğine göre şudur:
a-) Namaz kılarken meydana gelen eksikliklerin tesbih ve tekbirle giderilmesi.
b-) İbadete ve ibadeti tam manasıyla eda etmeye salih olmadığını itiraf etmek
c-) Allahü Teala’nın ihsan ettiği başarı ile ibadet kolay olduğu için ham edilerek bu nimetin şükrünü edanın gerekli olduğu.
d-) İbadet edilmeye Mevla’dan başkasını müstehak görmemek.
Namazın edası, şartlarına ve adabına uygun olarak uyguladıktan sonra eksikliklerinin giderilmesi, muvaffak kılınmaya şükür, anlatılan güzel kelimelerle Mevla’dan başkasına ibadeti kaldırmak meydana geldiğinde mevlanın kabul etmesi umulur. Mevla Teala bizi kurtuluşa eren namaz kılanlardan eylesin. (Amin )
MEKTUPTAN ALBİLECEĞİMİZ DERSLER
1-) Cenneti kazandıran amellerin en önde geleni namazdır.
1-) Namaz kılarken, farzına, vacibine, sünnet ve adabına son derece önem gösterilmelidir.
3-) Namazdaki her hal ve hareketimizin bir ibadet olduğu düşünülmelidir.
4-) Namaz kılarken mevlanın huzurunda olduğumuzu aklımızdan çıkarmamalıyız.
5-) Mevla Teala bizim ibadetlerimize muhtaç değil, asıl muhtaç olan bizleriz.
Mevla Teala cümlemizi namazı hakkıyla kılanlardan eylesin.
Allahü Teala’ya hamd Resulüne salatü selam olsun. Benim eskiden beri Kuranı kerimdeki pek çok ayetlerde cennete girme vaadinin bağlı bulunduğu güzel ameller vardır. Bunlardan kastedilen mana acaba bütün ameller midir? Yoksa bazı ameller midir? Şeklinde bir tereddüdüm vardı .
Şayet kastedilen mana, bütün ameller ise bunun yerine gerçekten zordur. Zira ona muvaffak olan gerçekten azdır. Eğer bazı ameller ise bu da belli amellerdir.
Sonradan aklıma feyiz yoluyla şöyle bir şey geldi. Herhalde güzel amellerden kastedilen İslam dininin üzerine kurulduğu İslamın beş temelidir. Şayet bu beş temel hakkıyla edilirse.... zamanın kazanınca kurtuluş olur. Aslında bu beş şey güzel amellerden olup, günahlara ve kötü işlere engeldir. Allahü Teala’nın buyurduğu “namaz kötü işten ve uygunsuzluktan alı koyar” (ankebut 45) ayeti kerimesi bu mananın şahididir. Anlatılan beş şeyi yapmak kolaylaşınca şükrün ifadesi de meydana gelebilir. Şükrü yerine getirmek meydana gelince azaptan kurtuluş meydana gelir. Bu manada bir ayeti kerime de “eğer siz Allahın niyetlerine şükreder ve ona inanırsanız Allah size niye azap etsin?” (nisa 47) Bu durumda insana yakışan bu beş temel esası yerine getirmeye son derece çaba harcamasıdır. Özellikle dinin direği olan namaz işinde. İmkan ölçüsünde onun adabından en alt derecede olanı bile terk etmeye razı olmamalıdır. Kim namazını tam kılarsa İslam esasından büyük bir esası kazanmış olur. olgunluk yolunda büyük bir ipe yapışmış olur. Büyük bir naili yete de ermiş olur. Bu yolda başarı veren Mevla tealadır. Namazdaki iftitah tekbiri, Allahü Teala’nın ibadet edenlerin ibadetlerine namaz kılanların namazlarına muhtaç olmadığının işaretidir. Rukünlerin peşinden getirilen diğer tekbirlerde her bir rukünü Yüce Mevlanın şanına layık bir şekilde yerine getirmeye tam ehliyeti olmadığına işarettir. Rukü tesbihlerinde tekbirin manası düşünüldüğünden rukünlerden sonra tesbihe temas edilmemiştir. Ama secdelerde durum böyle değildir. Onlarda tesbih olmasına rağmen önünde ve sonunda tekbir getirilmiştir. Böylece hiç kimse, secdelerin tevazünün sonu, düşüklüğün bitiş noktası, alçalmanın ve gönül düşüklüğünün olduğu için ibadet hakkım yerine getirildiğini zannetmesin. Bu zannı kaldırmak içinde secdede (A’la) en yüce lafzı tercih edilmiştir. Tekbirleri bu arada getirmek tekrar sünnet oldu. Namaz mü’minin miracı olduğundan dolayı namazın sonunda Efendimizin (s.a.v) miracda müşerref olduğu cümleler (ettehıyyetü) okundu. Bu mana gereğince namaz kılana yakışan namazı miraç eyleyip ve onda son derece yakınlık isteğinde bulunmasıdır. Bu manada Rasülullah (s.a.v) “kulun rabbine en yakın olduğu an namazdadır” buyurdu. Namaz kılan rabbi ile konuştuğundan onun büyüklüğünü ve yüceliğini müşahede ettiğinden kendisinde korku ve ürperti görülmesi yerinde olur. Namazda rahata kavuşup manen teselli bulduğundan, sonunda namazı iki selamla tamamlamaktır.
Rasülullah (s.a.v)’den nakledilen farz namazların edasından sonra yüz kere subhanallah, elhamdülillah, tekbir ve lailehe illallahların sırrı bu fakirin bildiğine göre şudur:
a-) Namaz kılarken meydana gelen eksikliklerin tesbih ve tekbirle giderilmesi.
b-) İbadete ve ibadeti tam manasıyla eda etmeye salih olmadığını itiraf etmek
c-) Allahü Teala’nın ihsan ettiği başarı ile ibadet kolay olduğu için ham edilerek bu nimetin şükrünü edanın gerekli olduğu.
d-) İbadet edilmeye Mevla’dan başkasını müstehak görmemek.
Namazın edası, şartlarına ve adabına uygun olarak uyguladıktan sonra eksikliklerinin giderilmesi, muvaffak kılınmaya şükür, anlatılan güzel kelimelerle Mevla’dan başkasına ibadeti kaldırmak meydana geldiğinde mevlanın kabul etmesi umulur. Mevla Teala bizi kurtuluşa eren namaz kılanlardan eylesin. (Amin )
MEKTUPTAN ALBİLECEĞİMİZ DERSLER
1-) Cenneti kazandıran amellerin en önde geleni namazdır.
1-) Namaz kılarken, farzına, vacibine, sünnet ve adabına son derece önem gösterilmelidir.
3-) Namazdaki her hal ve hareketimizin bir ibadet olduğu düşünülmelidir.
4-) Namaz kılarken mevlanın huzurunda olduğumuzu aklımızdan çıkarmamalıyız.
5-) Mevla Teala bizim ibadetlerimize muhtaç değil, asıl muhtaç olan bizleriz.
Mevla Teala cümlemizi namazı hakkıyla kılanlardan eylesin.