ARAL
24.05.2008, 20:59
Genç sûfiler tekkede bir araya gelmiş, herkes şeyhinin kendisine ilk nasihatini anlatıyordu. Sıra bana gelince, şeyhim Bayezid-i Bestami ile karşılaştığım ilk günün hatırasını yâd ettim..
Şeyhimin önünde diz kırmış, ”Bir dertli kulum,derman arayan”demiş idim.
Şeyhim Bestami: “Bir dertli kul idim derman arayan…” diye söze başladı ve şunları ekledi:
Kalbime bir süvari gibi indim. Bütün ellerimle Hakk’ın kapısını çaldım, belâ eliyle çalmadıkça bu kapı açılmadı. Bütün dillerle izin istedim, hüzün diliyle istemedikçe izin verilmedi. Bütün ayaklarla O’na giden yolda yürüdüm. Yokluk ayağıyla yürümedikçe dergâhına varamadım…
Denildi ki, ”Ey Bayezid ! Nefsinden boş ol. Hiç ol da gel. ”Yıllarca gayret ettim. Ve bir gün sükût edince baktım ve gördüm ki derdim, dermanım imiş. Şimdi sen başlangıç istiyorsan kalp süvarisi, beden piyadesi ol da yola çık!
Şeyhimin önünde diz kırmış, ”Bir dertli kulum,derman arayan”demiş idim.
Şeyhim Bestami: “Bir dertli kul idim derman arayan…” diye söze başladı ve şunları ekledi:
Kalbime bir süvari gibi indim. Bütün ellerimle Hakk’ın kapısını çaldım, belâ eliyle çalmadıkça bu kapı açılmadı. Bütün dillerle izin istedim, hüzün diliyle istemedikçe izin verilmedi. Bütün ayaklarla O’na giden yolda yürüdüm. Yokluk ayağıyla yürümedikçe dergâhına varamadım…
Denildi ki, ”Ey Bayezid ! Nefsinden boş ol. Hiç ol da gel. ”Yıllarca gayret ettim. Ve bir gün sükût edince baktım ve gördüm ki derdim, dermanım imiş. Şimdi sen başlangıç istiyorsan kalp süvarisi, beden piyadesi ol da yola çık!