ARAL
05.03.2009, 00:08
Sabır, nefsin isteklerinden tıpki bir ölü gibi uzak durmaktır. Ve bu mücahede ile yapılmalıdır.
Yani nasil ki, bir ölünün nefsi istekleri kalmıyorsairadi ölümde de kalmamasi gerekir.
Yalnız buradaki mücahede, nefse karşı onun isteklerini yapmamakla ve
istemediklerini yapmakla mücadele etmektir. Mesela nefis vahdeti
istemez, daha çok kesreti ve çesitliliği ister. Bunun için ehl-i heva
olanlar bir yerde durmazlar. Vakitlerini gayr-i mesru sohbetlerde
geçirirler. Sürekli pis ve necis sözler ve gazeller söylerler. Nitekim
bu durumu açıklayan bir hadis vardir: «Cennet'in etrafı sıkıntı ve
güçlüklerle, Cehennem•in ise istek ve hazlarla doludur.» (Buhari) İste
mü'minlerin bu konuda dikkat etmesi gerekir. Kalplerinin hangi tarafa
meylettiğini ve bazi insanların Cennet' e bir akçe ile girmek yerine
Cehennem'e bin akçeyle girmeyi nasıl terkettiklerini görmek için.
Nefsin isteklerini ve ülfette bulunduğu şeyleri ona vermeyerek doğru
ve güzel bir yol üzerine sebati ancak bir şekilde mümkündür. Nite-
Kur'an-i Kerim buna şöyle temas eder: «Onlardan, sabrettikleri için
sizlere dogru yolu gösteren önderler yetiştirdik. Onlar ayetlerimizi de
yakinen biliyorlardı» (Secde, 24).
Böyle bir yola girdikten sonra önemli olan sebattir. Bir insanin
tevbe etmesi güzel bir şey fakat o hal üzerinde devam olmadıktan sonra
bu tevbe anlamsızdır. Ayni şekilde tarikata girmek de gaye değil
vasıtadır. Tarikatta sebat eden ancak gayeye varabilir. Nitekim yüce
Allah (c.c) şöyle buyurmaktadir: 'Rabbimiz Allah'tır' dedikten sonra
doğru yolda devam edenler ...» (Fussilet, 30). Yani, sadece 'Rabbimiz
Allah'tır demek yetmiyor; bunda devam etmek gerekir. Bunun için Allah
(c.c) sabır ve sebat ile mukayyed kıldı.
Kaynak: Necmeddin Kübra, Tasavvufun On Esası, Bedir Yayınları
Yani nasil ki, bir ölünün nefsi istekleri kalmıyorsairadi ölümde de kalmamasi gerekir.
Yalnız buradaki mücahede, nefse karşı onun isteklerini yapmamakla ve
istemediklerini yapmakla mücadele etmektir. Mesela nefis vahdeti
istemez, daha çok kesreti ve çesitliliği ister. Bunun için ehl-i heva
olanlar bir yerde durmazlar. Vakitlerini gayr-i mesru sohbetlerde
geçirirler. Sürekli pis ve necis sözler ve gazeller söylerler. Nitekim
bu durumu açıklayan bir hadis vardir: «Cennet'in etrafı sıkıntı ve
güçlüklerle, Cehennem•in ise istek ve hazlarla doludur.» (Buhari) İste
mü'minlerin bu konuda dikkat etmesi gerekir. Kalplerinin hangi tarafa
meylettiğini ve bazi insanların Cennet' e bir akçe ile girmek yerine
Cehennem'e bin akçeyle girmeyi nasıl terkettiklerini görmek için.
Nefsin isteklerini ve ülfette bulunduğu şeyleri ona vermeyerek doğru
ve güzel bir yol üzerine sebati ancak bir şekilde mümkündür. Nite-
Kur'an-i Kerim buna şöyle temas eder: «Onlardan, sabrettikleri için
sizlere dogru yolu gösteren önderler yetiştirdik. Onlar ayetlerimizi de
yakinen biliyorlardı» (Secde, 24).
Böyle bir yola girdikten sonra önemli olan sebattir. Bir insanin
tevbe etmesi güzel bir şey fakat o hal üzerinde devam olmadıktan sonra
bu tevbe anlamsızdır. Ayni şekilde tarikata girmek de gaye değil
vasıtadır. Tarikatta sebat eden ancak gayeye varabilir. Nitekim yüce
Allah (c.c) şöyle buyurmaktadir: 'Rabbimiz Allah'tır' dedikten sonra
doğru yolda devam edenler ...» (Fussilet, 30). Yani, sadece 'Rabbimiz
Allah'tır demek yetmiyor; bunda devam etmek gerekir. Bunun için Allah
(c.c) sabır ve sebat ile mukayyed kıldı.
Kaynak: Necmeddin Kübra, Tasavvufun On Esası, Bedir Yayınları