cyberyasar
09.05.2007, 08:19
Bilindiği üzere, Âdem Aleyhisselâm’ın yeryüzüne inip insan nesline menşe’ olması lâzım geliyordu. Bunun için de Cennet’te bir zelle işlemeli, bu yüzden de Cennet’ten çıkarılıp yeryüzüne inmeliydi. Ta ki yeryüzünde yeni bir neslin çoğalıp yayılmasına sebeb olsun. Bu sebeble yemesi haram olan buğday tanelerinden yedi, Cennet’ten çıkarılıp yeryüzüne indirilmesine sebeb olan suçu işledi.
İnsanlığın babası ve İlk Peygamberi Âdem Aleyhisselâm yeryüzüne indirilmesine sebeb olan bu yanılmasından dolayı çok üzüldü, derin bir inilti halinde tevbeler etti, pişmanlıklar duydu, Rabbimiz de O’nun bu gönülden yaptığı tevbesini kabûl buyurup insanlığın ilk babası olmasıyla bırakmadı, ilk Peygamber olma izzetini de ikrâm etti. Kitaplarımız, Âdem Aleyhisselâm’ın tevbe duâsını açık ve net olarak naklederler. Şöyle tevbe, istiğfarda bulunmuş insanlığın babası:
“Sübhânekellahümme ve bi-hamdike. Amiltü sû’en ve zalemtü nefsî. Fağfir lî, inneke hayru’l-gafirîn.
Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke ve bi-hamdike. Amiltü sû’en ve zalemtü nefsî, fe’rhamnî, inneke ente erhamurrâhimîn. Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke ve bihamdike. Amiltü sû’en ve zalemtü nefsî. Fe-tüb aleyye. İnneke ente’t-Tevvâbürrahîm.”
“Ey Rabbim! Seni bütün noksan sıfatlardan tenzih ve takdis ederim. Allah’ım! Bütün hamdler, şükürler sana mahsustur. Böyle olmasına rağmen ben hamd ve şükürde kusur ettim, nefsime tâbi oldum, kötü iş işledim. Kendime zulmettim. Sen beni mağfiret et. Çünkü sen afvedenlerin en hayırlısısın. Rabbim! Senden başka ilâh yoktur. Seni bütün varlığımla noksan sıfatlardan tenzih ve takdis ederim. Bütün hamd ve şükürler sana mahsustur. Ben kötü iş işledim, nefsime zulmettim. Sen bana merhamet et. Çünkü sen merhamet edenlerin en hayırlısısın. Rabbim! Senden başka Allah yoktur. Bütün hamd ve senâlar sana gider, sana gitmesi de şart ve lâyıktır. Ben kötü işler yaptım, nefsime zulmettim. Sen benim tevbemi kabûl eyle. Muhakkak olan şudur ki, senden başka tevbe kabûl eden yoktur ve sen bu hususta da merhametlilerin merhametlisisin...”
İnsanlığın babası ve İlk Peygamberi Âdem Aleyhisselâm yeryüzüne indirilmesine sebeb olan bu yanılmasından dolayı çok üzüldü, derin bir inilti halinde tevbeler etti, pişmanlıklar duydu, Rabbimiz de O’nun bu gönülden yaptığı tevbesini kabûl buyurup insanlığın ilk babası olmasıyla bırakmadı, ilk Peygamber olma izzetini de ikrâm etti. Kitaplarımız, Âdem Aleyhisselâm’ın tevbe duâsını açık ve net olarak naklederler. Şöyle tevbe, istiğfarda bulunmuş insanlığın babası:
“Sübhânekellahümme ve bi-hamdike. Amiltü sû’en ve zalemtü nefsî. Fağfir lî, inneke hayru’l-gafirîn.
Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke ve bi-hamdike. Amiltü sû’en ve zalemtü nefsî, fe’rhamnî, inneke ente erhamurrâhimîn. Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke ve bihamdike. Amiltü sû’en ve zalemtü nefsî. Fe-tüb aleyye. İnneke ente’t-Tevvâbürrahîm.”
“Ey Rabbim! Seni bütün noksan sıfatlardan tenzih ve takdis ederim. Allah’ım! Bütün hamdler, şükürler sana mahsustur. Böyle olmasına rağmen ben hamd ve şükürde kusur ettim, nefsime tâbi oldum, kötü iş işledim. Kendime zulmettim. Sen beni mağfiret et. Çünkü sen afvedenlerin en hayırlısısın. Rabbim! Senden başka ilâh yoktur. Seni bütün varlığımla noksan sıfatlardan tenzih ve takdis ederim. Bütün hamd ve şükürler sana mahsustur. Ben kötü iş işledim, nefsime zulmettim. Sen bana merhamet et. Çünkü sen merhamet edenlerin en hayırlısısın. Rabbim! Senden başka Allah yoktur. Bütün hamd ve senâlar sana gider, sana gitmesi de şart ve lâyıktır. Ben kötü işler yaptım, nefsime zulmettim. Sen benim tevbemi kabûl eyle. Muhakkak olan şudur ki, senden başka tevbe kabûl eden yoktur ve sen bu hususta da merhametlilerin merhametlisisin...”